Kayıtlar

KOKU,HAFIZA VE DERS BAŞARISI

KOKU İLE DERS BAŞARISINI ARTTIR Osmanlı’dan Günümüze Güzel Kokular ve Odaklanma Osmanlı medeniyetinde güzel kokular yalnızca estetik bir unsur değil, aynı zamanda zihni dinlendiren ve ibadet ile ilim meclislerine hazırlayan bir vasıta olarak görülmüştür. Medreselerde, kütüphanelerde ve sarayda özellikle gül suyu, amber, misk, öd ağacı (ud) ve sandal ağacı gibi kokuların kullanıldığı bilinmektedir. Hekimbaşıların ve dönemin tıp eserlerinin etkisiyle bu kokuların zihni açtığı, dikkati artırdığı ve ruh hâlini dengelediği düşünülüyordu. 17. yüzyıl Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi, eserlerinde saray ve camilerde kullanılan hoş kokulardan sıkça söz ederken, Osmanlı hekimleri de hoş kokuların kalbi ferahlattığını ve zihni canlandırdığını ifade etmişlerdir. Bu anlayış, İbn Sina’nın yüzyıllar önce ortaya koyduğu, kokuların ruh ve beden üzerindeki etkilerine ilişkin görüşlerinin Osmanlı tıbbındaki devamı niteliğindeydi. Günümüzde ise bu tarihî gözlemler, aromaterapi ve nörobilim alanındaki araştı...